di inaalintana ang parusang init,
\nang dagdag na pagod sa pagod nang katawan.
\nmga problema\u2019y isantabi pansamantala,
\nsaka na lang yan, p.e. tres na muna.<\/p>\n
may iba-ibang trip sa buhay, nagsama-sama,
\nang iba\u2019y kunyari ilag pa nung una.
\npero sige lang, ganun talaga,
\nwatak-watak tayong nagsimula.<\/p>\n
at ayon sa ritmo ng bolang tumatalbog,
\npagkakaibigan nati\u2019y sinimulang binuo.
\nsabay sa bawat dagdag ng mga puntos,
\nwalang alinlangan, tinanggap nang lubos.<\/p>\n
sa bawat pasa, sa bawat pag-alalay,
\nnagkabuhol-buhol na ang mga buhay.
\nsa bawat tapik, sa bawat ngiti,
\nmga sikreto\u2019y nasasabi paunti-unti.<\/p>\n
sa mga pagkakataong nadadapa,
\nkakambal nito ang \u201cokay ka lang ba?\u2001E
\nkapag ang bola ay naaagaw, nawawala,
\n\u201csige, okay lang yan, bawi mamaya.\u2001E<\/p>\n
pero lahat ng bagay sa mundo nagtatapos
\nito kaya ganoon din ang kahinatnan?
\nsaan, saan pa kaya ito patungo –
\nmagtuloy pa kaya ito pagkatapos ng laro?<\/p>\n
sana hindi dito matapos, hindi ito ang dulo
\nng mga samahang ating binuo, ating hinubog.
\nkahit tumunog pa man ang huling pito sa laro,
\nsana ang bola patuloy pa rin sa pagtalbog.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
di inaalintana ang parusang init, ang dagdag na pagod sa pagod nang katawan. mga problema\u2019y isantabi pansamantala, saka na lang …<\/p>\n